Auteur: La Verna Pagina 2 van 13

‘De helende kracht van liefde’

Lieve lezers,

Vorige zondag gingen we wandelen met La Verna. Het was heerlijk om te midden van een periode met veel regen te genieten van de zon, en de frisse lucht op te snuiven. Frisse lucht, in deze coronatijd, meer dan ooit nodig én veilig. Ook het glaasje achteraf nuttigden we buiten, goed ingepakt met muts en sjaal. We kozen voor een plekje buiten, want in ons gezelschap bevonden zich zowel gevaccineerden als niet-gevaccineerden.

Kijken door je eigen bril, je plaats kunnen en mogen innemen, is eigen aan deze tijd, We moeten met z’n allen niet meer hetzelfde denken. We hoeven ons niet meer neer te leggen met wat boven onze hoofden, van hogerhand of door ‘deskundigen’ wordt beslist, als dit niet strookt met onze eigen innerlijke overtuiging of met wat ons lichaam ons aangeeft.

Het kan zijn dat deze zinnen de haren van velen doen rijzen. Zeker met betrekking tot corona is er een heftige discussie aan de gang. Je eigen pad volgen, je eigen overtuiging ernstig nemen, leidt dit niet tot chaos? Is het niet egoïstisch en asociaal om naar je eigen waarheid te leven?  

Afscheid van het huis

Op belangrijke momenten van verandering, zoals bij het loslaten van het La Verna-huis, is het goed om terug te gaan naar de bron, naar het ontstaan van La Verna.

Inspiratie

Het verhaal van La Verna is ontstaan vanuit een geraakt zijn. Ik was in de jaren ’90, begin 2000, ‘thuisgekomen’ in De Harp, een Franciscaans Centrum voor levensverdieping in Izegem. Het thuiskomen betekende dat de horizontale lijn, mijn verbinding met mensen (mijn psychologisch zijn), en de verticale lijn, mijn verbinding met iets dat groter is dan ikzelf, of ik kan ook zeggen, met de oorsprong en de bestemming van het leven (mijn religieus of spiritueel zijn), samen kwamen.

Dit samenkomen had te maken met de manier waarop de Franciscaanse spiritualiteit op die plaats beleefd werd. Het was een centrum waar vele mensen thuiskwamen. Er leefde een samenzijn dat baadde in onvoorwaardelijke liefde, uitgedrukt in eenvoud, gastvrijheid en respect voor ieders zijn. Natuurlijk waren daar ook menselijke misverstanden en moeilijkheden, maar de grondinspiratie bleef voelbaar.

Art & Quotes

’Authenticity, Inspiration & Creativity… a new destination…’

Inspiratie opdoen en creatief zijn, daar is nu veel meer tijd voor en ik voel dat dit de weg is die ik moet gaan. Een heel ‘andere ik’ is op stap, op zoek naar haar authentieke ziel, op zoek naar een nieuwe bestemming. Mogen ontdekken… Wie ben ik? Wat wil ik?
Ik geniet ervan inspiratie op te doen, tijd te maken voor artistieke wandelingen en in beweging te zijn. Vooral ook om die zonnevlecht chakra, die al een hele tijd erg pijnlijk is, te helen. Alle verdriet en emoties verwerken, ze tijd en ruimte te geven met iets wat ik graag doe en intens kan van genieten. Open ateliers bezoeken, kunst bekijken en beleven, wandelen in de natuur… Het geeft me voeding, verbinding en focus. 

Heerlijk was de hedendaagse kunstroute P.A.S.S. 2021 in Huise, Mullem, Wannegem en Lede. Elf kilometer door de  weidse natuur, langs kerken gevuld met kunst en dorpspleinen met beelden, heel verrassende werken… Het werk ‘Chameleon Lupine’ van Arne Quinze raakte me enorm!
Ik was echt onder de indruk hoe mooi een werk verbonden kan zijn qua kleuren met zijn omgeving, hoe het organische van het landschap en het harde blinkende metaal totaal harmonieus zijn.
Ze smelten gewoon samen, ze horen bij elkaar, hoe verschillend ze ook zijn. Prachtig vind ik het!
Het vulde mijn hartje dit te mogen zien en opsnuiven.

Een intense zomer

Beste vrienden van La Verna,

Het was een bewogen zomer. Zowel binnen in mij als buiten mij.
Enkele van mijn kinderen gingen door emotionele processen. Als moeder ben ik getuige. En meer dan dat: het raakt tot in mijn vezels.
Ik denk dat veel ouders zich daarin herkennen. Je kinderen blijven je kinderen een heel leven lang.
Ik moet denken aan Kalil Gibran, wiens tekst ‘je kinderen zijn je kinderen niet’ we lang geleden voorlazen op het doopfeest van ons tweede kind. Met de keuze voor deze tekst verwoordden we het verlangen om onze kinderen niet op te voeden naar ‘onze wensen’ maar ze de ruimte te geven om op hun eigen vleugels te vliegen.

uit: “De Profeet” van Kahlil Gibran

En een vrouw die een zuigeling tegen haar borst hield, zei: ‘Spreek tot ons over kinderen’.
En hij zei:
Je kinderen zijn je kinderen niet.
Zij zijn de zonen en dochters van ’s levens hunkering naar zichzelf.
Zij komen door je, maar zijn niet van je,
en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.
Je mag hen je liefde geven, maar niet je gedachten,
want zij hebben hun eigen gedachten.
Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen,
dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.

Art & Quotes

What about the color Blue, Bluegrass music & feeling Blue…

I’ m feeling ‘blue’… I paint ‘blue’… I hear ‘blue’…
Het blauwe stroomt in me. Soms zacht en traag, soms fel en snel. In muziek, woorden, creativiteit én kleur…

Over en over beluister ik momenteel ‘It’s a long hard road’ op het Bluegrass album van mijn favoriete countryzanger Alan Jackson. Ja, ik draai het blauw.
Het ritme, de zuivere klank van de 5 instrumenten, de woorden en ‘country vibes’, ze raken m’n hart.
Nu meer dan al die jaren dat ik deze muziek al ken. Waarom net nu?
Country muziek kwam in 1994 op m’n pad op onze eerste trip over de oceaan. Onze huwelijksreis naar Montana in Amerika was een droom die werkelijkheid werd. We werden verliefd op prachtige ‘Big Sky’ landschappen, op de warme openheid en hulpvaardigheid van de Montanezen, de natuurlijke puurheid en ook op de muziek. Ik was er nog nooit geweest en toch voelde ik dadelijk: ‘Hier ben ik al geweest, mijn ziel ligt gewoon hier’!
Oef, eindelijk. Wat een heerlijke ontdekking.
Het voelde echt als thuiskomen voor me, ik was waar ik moest zijn, yeeha!!! In 2010 hadden we ons eigen plekje daar, ons huis in Bluebird Lane. De weidse natuur van de Rocky Mountains brachten me een niet eerder gekende innerlijke rust en ik voelde hoe ik daar meer én andere energie kon opnemen. Het stroomt er en op m’n quad de bergen in, dat ben ik gewoon!
M’n ziel is gelukkig ginder en deze ‘view from my home’ mis ik nu enorm…

Madisson Valley – Ennis – Montana – USA

Beste vrienden van La Verna,

Zoals de meesten onder jullie via de nieuwsbrieven vernamen, gaan we het huis van La Verna loslaten. Hoe blij we ook waren met het huis, en hoezeer we er ook van houden, nu is de tijd daar om het los te laten.
Corona zorgde voor een financieel verlies: een huis huren zonder dat er activiteiten konden in doorgaan, is een aderlating. Toch is dit niet de enige reden. Er is ook het gegeven dat het huis als ontmoetingsplaats niet veel mensen aantrok. Het waren eerder de workshops die de mensen samenbrachten. Die kunnen, net als vroeger, ook op andere plaatsen doorgaan.
Er is ook het gegeven dat de hele werking moet gecoördineerd worden, en dat dit ook veel energie vraagt.
Nu corona ons heeft bezocht en ik tegelijk ouder word, merk ik dat mijn prioriteiten verschuiven. Ik verlang naar meer ruimte om te verstillen en om te mogen verdwalen in het leven, en niet langer gefocust van punt A naar punt B te gaan. 

Art & Quotes

‘Een dag met een gouden randje…’

Ja, 20 mei 2014 was een dag met een gouden randje…
Het was onze laatste reeks-dag Authenticiteit van dat jaar.
Mijn 13e jaar dat ik de reeks volgde en ’t was een speciale dag!
De verbondenheid, het delen van onze verhalen, het vertrouwen, de herkenning en erkenning van alles wat in je leeft. Dat alles er mag zijn. Het is uniek. Het is zo La Verna.
Een ‘schooljaar’ lang, elke maand samenkomen en telkens zo blij elkaar terug te zien.
Benieuwd naar alle belevenissen, verhalen en ervaringen van iedereen. Zo leuk ’s morgens elkaar te ontmoeten, een knuffel te geven en weten dat je de dag gaat delen, spannend.

Dankbaarheid

Lieve lezer,

Op het moment dat ik dit voorwoord schrijf, is de toekomst nog steeds onduidelijk. Nu er volop gevaccineerd wordt, is er perspectief. Tegelijk blijft de bedreiging en de grilligheid van corona, met haar vele varianten, ons in de ban houden.

Het blijft mij verwonderen hoeveel aandacht en energie naar deze pandemie en vooral naar de beheersing ervan blijft gaan. In elk journaal of duidingsprogramma blijft het een belangrijk item. Ook in de gesprekken tussen de mensen. Iedereen is ermee bezig. Terwijl er in de wereld zoveel gebeurt dat nauwelijks aandacht krijgt.

Art & Quotes

Art & Quotes is terug!

Ik ben zo blij dat deze rubriek terug z’n plekje in het tijdschrift heeft. Ik ben graag creatief bezig en ben blij dat ik dit met jullie kan delen. Als creatieve kunstenares stel je je altijd een beetje kwetsbaar op. Men vindt je werk mooi of het spreekt net niet aan… en dat is niet altijd makkelijk, maar allemaal oké. Het delen is voor mij het belangrijkste, de verbinding maken, expressie geven en tonen aan wat leeft en is.  

2020 is een jaar van intense verandering…

Reflecties Wabi Sabi

Zomerdagen of een zomerweek meemaken is vaak een inspirerend gebeuren. Het gaat om delen van het leven. Als je kan voelen wat in je leeft dan gebeurt er als vanzelf een transformatie. Je hoeft niets meer te doen dan te luisteren en eerlijk naar jezelf te kijken. Je komt in een veld van acceptatie en vertrouwen en precies dit zorgt voor heling en verdieping.
Of je begeleider bent of deelnemer, je baadt in hetzelfde energieveld.
Zoals vaak schrijf ik nadien de deelnemers nog eens aan en nodig hen uit om iets te delen, als ze dat wensen.

Pagina 2 van 13

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén